صفدر صانعى
415
نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )
درصد ليمونين و ديپانتن است . داراى اسانسى است كه در آن آزونس وجود دارد ، در برگ آن هيسپريدين يا ديوسمين مشخص گرديده است . مرزه « 1 » تركيب شيميايى : داراى تانن ، مواد چرب ، قندهاى مختلف و اسانسى به مقدار يك در هزار است . اسانس آن اگر از گياه پرورشيافته تهيه شده باشد داراى 30 درصد كارواكرول و 20 تا 25 درصد سيمن « 2 » است در حالى كه در نوع وحشى گياه مقدار نسبى كاروركرول به 40 / 0 درصد نيز مىرسد به علاوه داراى ترپن و نوعى فنل با تركيبى كه هنوز به خوبى شناخته نشده مىباشد . اسانس مرزه ، مايعى بىرنگ يا مايل به زرد و داراى وزن مخصوصى بين 895 / 0 و 913 / 0 است . در اثر ، كلروفرم الكل ، اتر و دوپترول و روغنهاى چرب نيز حل مىشود . تاريخچه ، به نظر مىرسد كه نخستينبار در ايتاليا اقدام به پرورش اين گياه شده باشد . پزشكان قرون وسطى براى آن اثر معالج نقرس قائل بودند و در قرن 15 و 16 ميلادى نيز مردم آن را دارويى مقوى ، سقطكننده جنين و رفع فلج مىدانستند . در سال 1582 ميلادى موفق به استخراج اسانس از مرزه گرديدند و در سال 1933 نيز دانشمندى به نام Schultrik آن را داروى رفع اسهال با اثر قاطع اعلام داشت . ريحان « 3 » تركيب شيميايى : اسانس ريحان ، مركب از 30 تا 57 درصد استراگول « 4 » يا متيل كاوياكول « 5 » لينالول سينئول ، سينامات دوميتل « 6 » ، اوژنول و غيره است . مرزنجوش « 7 » تركيب شيميايى : تانن ، يك ماده تلخ و اسانس ، اسانس آنكه به وسيله تقطير با بخار آب به
--> ( 1 ) - Saturia Hortensis ( 2 ) - Symene ( 3 ) - Ocimum Bacilium ( 4 ) - Estragol ( 5 ) - Methylchaviacol ( 6 ) - Eugenol ( 7 ) - Origanum Magorana